ဒရစ်ဘလင်းတိုးတက်ရေး၊ ၁၅ နှစ်က သင်ပေးခဲ့သည့် သင်ခန်းစာ

ဒရစ်ဘလင်းတိုးတက်ရေး၊ ၁၅ နှစ်က သင်ပေးခဲ့သည့် သင်ခန်းစာ

ဒရစ်ဘလင်းတိုးတက်စေရန် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ မြန်မြန်ရွှေ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘောလုံးကို ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် နီးကပ်စွာ ထိန်းချုပ်ပြီး ရွေးချယ်စရာများကို မဆုံးရှုံးစေခြင်းဖြစ်သည်။ ဘောလုံးကစားနည်းကဲ့သို့ ဘောလုံးအကြောင်းအရာနှင့် လေ့ကျင့်ရေးဆိုင်ရာ ဆိုက်များတွင် ဖော်ပြသည့် အခြေခံမူအရ လေ့ကျင့်သူတစ်ဦးသည် ဘယ်ခြေ၊ ညာခြေ နှစ်ဖက်လုံးကို အနည်းဆုံး ၁၅ မိနစ်စီ အသုံးပြုကာ တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက် လေ့ကျင့်သင့်သည်။ လေ့ကျင့်ခန်း ၁၅ မျိုးကို အစပြုသူ၊ အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်မြင့်ဟူ၍ သုံးပိုင်းခွဲနိုင်ပြီး၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ၃၀ မှ ၄၅ မိနစ်အထိ လုပ်ဆောင်ပါက ခြေလှမ်းနှုန်း၊ ဘောလုံးထိတွေ့မှုနှင့် ဖိအားအောက် ဆုံးဖြတ်ချက်များ တိုးတက်လာနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ခြေဖဝါးအတွင်းဘက်၊ အပြင်ဘက်နှင့် ခြေဖျားတို့ကို သီးခြားလေ့ကျင့်ပြီး ခေါင်းကို မကြာခဏမြှောက်ကြည့်ပါ။ ယနေ့မှစ၍ အမြန်နှုန်းထက် ထိန်းချုပ်မှုကို ဦးစားပေးပြီး အမှားများကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။

အောက်ပါနည်းလမ်းများသည် ပြိုင်ပွဲတစ်ပွဲတွင် လှပစွာပြသရန်ထက် အမှန်တကယ် အသုံးဝင်သော ထိန်းချုပ်မှုကို တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ကျွန်ုပ်လည်း နှစ်များစွာအတွင်း ဘောလုံးဆုံးရှုံးပြီးမှသာ သိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ “ကျွမ်းကျင်သူ” ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခေါ်သူများက လှည့်ကွက်များကို အများကြီးပြသတတ်သော်လည်း လှည့်ကွက်တစ်ခု အောင်မြင်ရန် လိုအပ်သော အကွာအဝေး၊ အချိန်နှင့် ကိုယ်ဟန်ကို မပြောတတ်ကြပါ။ ထို့ကြောင့် ဘောလုံးကစားနည်းတွင် ဖော်ပြထားသည့် ပြိုင်ပွဲခန့်မှန်းချက်များကို ဖတ်သည့်အခါကဲ့သို့ ဒရစ်ဘလင်းကိုလည်း ခံစားချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် မဆုံးဖြတ်ဘဲ အချက်အလက်နှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်မှုဖြင့် လေ့လာပါ။ လေ့ကျင့်မှုတိုင်းတွင် ထိတွေ့မှုအရေအတွက်၊ ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုနှင့် အောင်မြင်သောဦးတည်ချက်ပြောင်းမှုကို မှတ်သားခြင်းက လက်တွေ့တိုးတက်မှုကို မြင်နိုင်စေသည်။

ပိုမိုစနစ်တကျ လေ့လာလိုပါက အခြေခံလေ့ကျင့်ရေးအကြောင်းအရာကို ဆက်ဖတ်ပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

၂၀၂၅ မတိုင်မီ ဒရစ်ဘလင်းက မည်သို့အလုပ်လုပ်ခဲ့သနည်း

ဘောလုံးဒရစ်ဘလင်း၏ အခြေခံမှာ ခြေထောက်လှုပ်ရှားမှု၊ ခန္ဓာကိုယ်အလေးချိန်ပြောင်းခြင်းနှင့် ဘောလုံးထိတွေ့မှုသုံးခု ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၂၀၂၅ မတိုင်မီ လေ့ကျင့်ရေးပုံစံများတွင် ကွန်များကြား ရွှေ့ခြင်း၊ ရှေ့သို့နှင့် နောက်သို့ ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ခြေဖဝါးဖြင့် ဘောလုံးဆွဲခြင်းနှင့် ဘယ်ညာကူးပြောင်းခြင်းတို့ကို အဓိကထားခဲ့သည်။ သို့သော် ကွန်များသည် မရွေ့သောကြောင့် အမှန်တကယ်ပြိုင်ဘက်၏ ဖိအားကို အပြည့်အဝ မဖန်တီးနိုင်ပါ။ ဤအချက်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သော ကျွန်ုပ်တို့အများစုသည် လေ့ကျင့်ကွင်းတွင် ကောင်းမွန်သော်လည်း ပွဲချိန်တွင် ပထမဆုံးဖိအားနှင့်ပင် ဘောလုံးဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။

ထိရောက်သော ဒရစ်ဘလင်းကို နားလည်ရန် “မြန်သည်” နှင့် “ထိရောက်သည်” ကို မခွဲခြားဘဲ မထားသင့်ပါ။ တစ်စက္ကန့်အတွင်း ထိတွေ့မှု ၄ ကြိမ်ပြုလုပ်ခြင်းသည် အမြဲတမ်းကောင်းမွန်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ပြိုင်ဘက်နှင့် ၁ မီတာအကွာတွင် ထိတွေ့မှုတိုတိုများလိုအပ်သော်လည်း နေရာလွတ်ရှိပါက ၂ မှ ၃ မီတာအထိ ရှေ့သို့ တွန်းပို့ခြင်းက ပိုမြန်စေသည်။ ကမ္ဘာ့ဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ နည်းစနစ်ဆိုင်ရာအချက်အလက်များ တွင်လည်း ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှုကို ပွဲအခြေအနေနှင့် ချိတ်ဆက်လေ့လာရန် အလေးပေးထားသည်။ ထို့ကြောင့် “လှည့်ကွက်များများသိခြင်း” ထက် “အခြေအနေမှန်တွင် ရွေးချယ်မှုမှန်ခြင်း” က ပိုတန်ဖိုးရှိသည်။

အခြေခံပုံစံကို တည်ဆောက်ရန် အောက်ပါလေ့ကျင့်ခန်းများကို တစ်ခုစီ ၄၅ စက္ကန့်လုပ်ပြီး ၁၅ စက္ကန့်နားပါ။

၁။ ခြေဖဝါးအတွင်းဘက်ဖြင့် ဘယ်ညာထိတွေ့ခြင်း
၂။ ခြေဖဝါးအပြင်ဘက်ဖြင့် တန်းတန်းရွှေ့ခြင်း
၃။ ခြေဖဝါးအောက်ဖြင့် ဘောလုံးဆွဲပြီး ဦးတည်ချက်ပြောင်းခြင်း
၄။ ရှေ့သို့ ၅ မီတာ၊ နောက်သို့ ၅ မီတာ ပြန်ထိန်းခြင်း
၅။ ကွန် ၅ ခုကြားတွင် ဘယ်ညာကူးခြင်း

[Internal Link: အစပြုသူများအတွက် ဘောလုံးထိန်းချုပ်မှုလမ်းညွှန်]

၂၀၂၆ တွင် ဒရစ်ဘလင်းလေ့ကျင့်မှု ဘာတွေပြောင်းလဲလာသနည်း

၂၀၂၆ ခုနှစ်၏ အဓိကပြောင်းလဲမှုမှာ ဒရစ်ဘလင်းကို လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းအဖြစ် မလေ့လာတော့ဘဲ သတင်းအချက်အလက်ဖတ်ရှုခြင်းနှင့် ချိတ်ဆက်လေ့ကျင့်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ကစားသမားသည် ဘောလုံးကိုသာ မကြည့်ဘဲ ပြိုင်ဘက်၏ ခြေထောက်အနေအထား၊ နောက်ခံကစားသမား၏ အကွာအဝေးနှင့် ဖြတ်သန်းနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို တစ်ပြိုင်နက်ဖတ်ရသည်။ လေ့ကျင့်ရေးနည်းပြများက ၃ စက္ကန့်အတွင်း ဆုံးဖြတ်စေရန် အရောင်ကွန်များ၊ အသံအမိန့်များနှင့် ရွေ့လျားနေသော ဖိအားပေးသူများကို အသုံးပြုလာကြသည်။ ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲအတွက် အသင်းများ၏ နည်းဗျူဟာများတွင်လည်း တစ်ဦးချင်းဒရစ်ဘလင်းသည် နေရာဖန်တီးမှုနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသည်။

“ဘောလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းသည် အောင်မြင်မှုမဟုတ်၊ နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်ချက်အတွက် အချိန်ဝယ်ယူခြင်းသာဖြစ်သည်” ဟု နည်းစနစ်ဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အကျဉ်းချုပ်ပြောနိုင်သည်။ ဤအချက်သည် အနည်းငယ်ကြမ်းတမ်းသော်လည်း မှန်ကန်ပါသည်။ မိမိသည် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို ကျော်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နောက်ထပ်ရွေးချယ်စရာမရှိလျှင် ထိုလှည့်ကွက်သည် ပွဲအတွက် အကျိုးမရှိနိုင်ပါ။ ဥရောပဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ နည်းစနစ်လေ့လာချက်များ ကိုကြည့်လျှင်လည်း ဘောလုံးမရှိချိန် လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဘောလုံးရှိချိန် ဆုံးဖြတ်မှုတို့ကို သီးခြားမထားကြောင်း တွေ့ရသည်။

အသုံးဝင်သော ၂၀၂၆ လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။

• ပထမ ၅ မိနစ်တွင် ဘောလုံးနှင့် ခြေထိတွေ့မှုတိုများ လေ့ကျင့်ပါ။
• နောက် ၁၀ မိနစ်တွင် ခေါင်းမြှောက်၍ လမ်းကြောင်းဖတ်ပါ။
• ၁၀ မိနစ်တွင် ရွေ့လျားနေသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ဖိအားအောက် လေ့ကျင့်ပါ။
• ၅ မိနစ်တွင် ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုနှင့် မှားယွင်းသောရွေးချယ်မှုများကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။

စမ်းသပ်ပြီး အသုံးချနိုင်မည့် လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်ကို ယခုကြည့်ရှုပါ။

အသေးစိတ်ကြည့်ရန်

ကစားသမားများအတွက် ဘာတွေပြောင်းလဲသွားသနည်း

ကစားသမားအတွက် အကြီးမားဆုံးပြောင်းလဲမှုမှာ ခြေထောက်ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် နေရာမရတော့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒရစ်ဘလင်းအောင်မြင်မှုကို တိုင်းတာရာတွင် ပြိုင်ဘက်ကျော်ဖြတ်မှုအရေအတွက်၊ ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုနှုန်း၊ ရှေ့သို့တိုးနိုင်သော မီတာနှင့် အောင်မြင်သော ပထမထိတွေ့မှုတို့ကို အတူတကွ ကြည့်ရှုရသည်။ တစ်ပွဲတွင် ပြိုင်ဘက် ၅ ဦးကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ဘောလုံး ၁၂ ကြိမ်ဆုံးရှုံးပါက ထိုစွမ်းဆောင်ရည်သည် “အံ့ဖွယ်” မဟုတ်နိုင်ပါ။ အနည်းငယ်စိတ်ပျက်စရာဖြစ်သော်လည်း ကိန်းဂဏန်းများသည် ချီးကျူးစကားထက် ပိုရိုးသားကြသည်။

ကျွန်ုပ်တွေ့ရှိခဲ့သည့် အသုံးဝင်သော အစမ်းသဘောတစ်ခုမှာ လေ့ကျင့်ရေး ၆ ပတ်အတွင်း တစ်ကြိမ်လျှင် ၃၀ မိနစ် လေ့ကျင့်သော ကစားသမားများသည် ထိတွေ့မှုအရေအတွက်ထက် ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုကို ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချနိုင်လျှင် ပွဲအတွင်း အသုံးဝင်မှု ပိုသိသာလာခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ တရားဝင်စမ်းသပ်ချက်မဟုတ်သော်လည်း လေ့ကျင့်ရေးမှတ်တမ်းများတွင် ပြန်လည်တွေ့ရသော လက်တွေ့ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ခေါင်းမမြှောက်ဘဲ ဒရစ်ဘလင်းလုပ်သူများသည် ကွန်လေ့ကျင့်ခန်းတွင် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းအောင်မြင်သော်လည်း ဖိအားအောက်တွင် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်သို့ ကျဆင်းတတ်သည်။

ပြိုင်ပွဲမတိုင်မီ ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးရန် အချက်များမှာ—

• ဘောလုံးသည် ကိုယ်ခန္ဓာမှ ၁ မီတာထက် ပိုဝေးမသွားသလား။
• ပြိုင်ဘက်နီးလာချိန်တွင် ခြေလှမ်းအရှည်ကို လျှော့နိုင်သလား။
• လှည့်ကွက်ပြီးနောက် ဖြတ်ပို့ရန် သို့မဟုတ် ရိုက်ရန် နေရာရှိသလား။
• ဘယ်ခြေနှင့် ညာခြေ နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် အရှိန်လျှော့နိုင်သလား။
• ဘောလုံးဆုံးရှုံးပြီး ၃ စက္ကန့်အတွင်း ပြန်လည်ဖိအားပေးနိုင်သလား။

[Internal Link: အဆင့်မြင့် ဒရစ်ဘလင်းနှင့် ဦးတည်ချက်ပြောင်းနည်းများ]

ယခုအချိန်တွင် ဒရစ်ဘလင်းတိုးတက်ရန် ဘာလုပ်သင့်သနည်း

ယခုအချိန်တွင် ဒရစ်ဘလင်းတိုးတက်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ လေ့ကျင့်ခန်းများကို အဆင့်လိုက်တည်ဆောက်ပြီး ပွဲအခြေအနေထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းထည့်သွင်းခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမအဆင့်တွင် ရပ်နေရာမှ ထိတွေ့မှုကို ထိန်းချုပ်ပါ။ ဒုတိယအဆင့်တွင် ရွေ့လျားနေစဉ် ဘောလုံးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အကွာအဝေးကို ထိန်းပါ။ တတိယအဆင့်တွင် ပြိုင်ဘက်၊ အချိန်ကန့်သတ်ချက်နှင့် ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုကို ထည့်ပါ။ အဆင့်တစ်ခုကို အောင်မြင်မှု ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထက် မရသေးပါက နောက်တစ်ဆင့်သို့ အလျင်စလိုမတက်ပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်တို့က အမြဲတမ်း အခက်ဆုံးလေ့ကျင့်ခန်းကို ရွေးချင်ကြသော်လည်း ထိုအကျင့်သည် တိုးတက်မှုကို မဟုတ်ဘဲ မလိုအပ်သော အမှားများကိုသာ တိုးစေတတ်သည်။

လေ့ကျင့်ခန်း ၁၅ မျိုးကို အောက်ပါအတိုင်း သုံးအုပ်စုခွဲနိုင်သည်။

၁။ အစပြုသူအုပ်စု — အတွင်းဘက်ထိတွေ့မှု၊ အပြင်ဘက်ထိတွေ့မှု၊ ခြေဖဝါးဆွဲခြင်း၊ ရှေ့နောက်ရွှေ့ခြင်းနှင့် အရောင်ကွန်လမ်းကြောင်း။
၂။ အလယ်အလတ်အုပ်စု — ဘယ်ညာကူးခြင်း၊ အပြင်ဘက်မှ အတွင်းဘက်သို့ ပြောင်းခြင်း၊ ကိုယ်လှည့်ကာ ဘောလုံးကာခြင်း၊ အရှိန်လျှော့ပြီး ပြန်တက်ခြင်းနှင့် ၁ ဦးချင်းဖိအား။
၃။ အဆင့်မြင့်အုပ်စု — ခြေထောက်ကြားကူးခြင်း၊ နောက်ကျောဘက်သို့ ဆွဲထုတ်ခြင်း၊ နှစ်ဆလှည့်ခြင်း၊ ရွေ့လျားနေသော ပြိုင်ဘက်ကို ကျော်ခြင်းနှင့် တစ်ကြိမ်ထိတွေ့ပြီး ဖြတ်ပို့ခြင်း။

လေ့ကျင့်မှုအပြီးတွင် မည်သည့်လှည့်ကွက်ကို သင်အများဆုံးလုပ်ခဲ့သည်ကိုသာ မမှတ်ပါနှင့်။ မည်သည့်အခြေအနေတွင် မှားခဲ့သည်၊ ဘောလုံးဆုံးရှုံးချိန်တွင် ခေါင်းအနေအထားမည်သို့ရှိခဲ့သည်၊ ပြိုင်ဘက်နှင့် အကွာအဝေးမည်မျှရှိခဲ့သည်ကို မှတ်ပါ။ ဤမှတ်တမ်းသည် သာမန်လေ့ကျင့်ခန်းစာရင်းထက် ပိုတန်ဖိုးရှိသည်။

အာရုံစိုက်မှုနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုးတက်စေမည့် နောက်ထပ်အချက်အလက်များကိုလည်း လေ့လာနိုင်ပါသည်။

လေ့ကျင့်မှုစတင်ရန်

ဒရစ်ဘလင်းတိုးတက်ရေးတွင် ကြွက်သားအင်အားနှင့် ပြန်လည်နားချိန်ကိုလည်း မေ့မထားသင့်ပါ။ တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက်လေ့ကျင့်ပါက အနည်းဆုံး ၂ ရက်တွင် ခြေထောက်အင်အား၊ ကိုယ်တည်ငြိမ်မှုနှင့် တင်ပါးလှုပ်ရှားမှုကို လေ့ကျင့်ပါ။ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ၂၄ နာရီအတွင်း နာကျင်မှုတိုးလာပါက ထပ်မံအရှိန်တင်ခြင်းမပြုဘဲ နားပါ။ အမြန်နှုန်းလေ့ကျင့်မှုမတိုင်မီ ၈ မိနစ်မှ ၁၂ မိနစ်အထိ သွေးပူလေ့ကျင့်ပါ။ “နာကျင်လေလေ တိုးတက်လေလေ” ဆိုသည့် စကားသည် အားကစားသိပ္ပံအရ ယုံကြည်ရန် မသင့်သော “တရားဝင်စကား” တစ်ခုသာ ဖြစ်တတ်သည်။

အကောင်းဆုံးဒရစ်ဘလင်းသည် ကွင်း၏ အလှဆုံးလှည့်ကွက်မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် အသင်းဖော်အတွက် နေရာဖန်တီးပေးပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် အချိန်ရစေသော လှုပ်ရှားမှုဖြစ်သည်။ ကစားသမားတစ်ဦးသည် ပြိုင်ဘက်ကို မကျော်နိုင်သည့်နေ့တွင်ပင် ဘောလုံးကို ကာကွယ်နိုင်၊ အရှိန်လျှော့နိုင်၊ ပြန်ဖြတ်ပို့နိုင်ပြီး အသင်းကို မထိခိုက်စေဘဲ ကစားနိုင်ရမည်။

လာမည့်သုံးလပတ်အတွက် ခန့်မှန်းချက်သုံးချက်က ဘာတွေလဲ

လာမည့်သုံးလပတ်တွင် ဒရစ်ဘလင်းလေ့ကျင့်မှုသည် အလှည့်အပြောင်းအရေအတွက်ထက် ဆုံးဖြတ်ချက်အရည်အသွေးကို ပိုမိုတိုင်းတာလာမည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ပထမအချက်မှာ လေ့ကျင့်ရေးဗီဒီယိုများမှ ခေါင်းအနေအထား၊ ကိုယ်အလေးချိန်နှင့် ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုကို အတူတကွပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း ပိုများလာမည်။ ဒုတိယအချက်မှာ အားနည်းသောခြေထောက်ကို သီးခြားအစီအစဉ်ဖြင့် လေ့ကျင့်ရန် နည်းပြများက ပိုအလေးပေးမည်။ တတိယအချက်မှာ တစ်ဦးချင်းလှည့်ကွက်ထက် အုပ်စုလိုက်နေရာဖန်တီးမှုနှင့် ပြန်လည်ဖိအားပေးမှုကို ဒရစ်ဘလင်းစွမ်းဆောင်ရည်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် သတ်မှတ်လာမည်။

သို့သော် ခန့်မှန်းချက်များကို သင်၏ကိုယ်ပိုင်လေ့ကျင့်ရေးဒေတာထက် မမြှင့်တင်ပါနှင့်။ ၆ ပတ်အတွင်း တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှု မလျော့ပါက လှည့်ကွက်အသစ်များ ထပ်ထည့်ရန်မဟုတ်ဘဲ ပထမထိတွေ့မှု၊ ခေါင်းမြှောက်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချချိန်ကို ပြန်စစ်ရမည်။ ဘောလုံးကစားနည်း၏ ၂၀၂၆ အကြောင်းအရာများ၊ အသင်းနည်းဗျူဟာနှင့် ကစားသမားစာရင်းအင်းများကို လေ့လာရာတွင်လည်း အလားတူပင်ဖြစ်သည်။ ကိန်းဂဏန်းများသည် မိမိ၏ခံစားချက်ကို အမြဲမနှစ်သက်သော်လည်း အမှား၏နေရာကို ပြသပေးကြသည်။

နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့် တစ်နေ့လျှင် ၃၀ မိနစ်၊ တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက်၊ အနည်းဆုံး ၆ ပတ် ဆက်တိုက်လေ့ကျင့်ပါ။ ဘောလုံးကို နီးကပ်စွာ ထိန်းပါ၊ ခေါင်းကို မြှောက်ပါ၊ ပြိုင်ဘက်၏ အကွာအဝေးကို ဖတ်ပါ၊ လှည့်ကွက်ပြီးနောက် နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်ချက်ကို ကြိုတင်စဉ်းစားပါ။ လှပသော ဒရစ်ဘလင်းကို မလိုက်ရှာဘဲ အသင်းအတွက် အကျိုးရှိသော ဒရစ်ဘလင်းကို တည်ဆောက်ပါ။ ထိုနည်းသည် အနည်းငယ်ပျင်းစရာကောင်းသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘောလုံးဆုံးရှုံးပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့သင်ယူရသော အမှန်တရားမှာ ထိုအရာပင်ဖြစ်ပါသည်။

လေ့ကျင့်မှုနှင့် ဘောလုံးအကြောင်းအရာများကို ဆက်လက်လေ့လာရန် ယခုစတင်ပါ။

ယခုလေ့လာရန်

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

မေး။ ဒရစ်ဘလင်းဆိုတာ ဘာလဲ။

ဖြေ။ ဒရစ်ဘလင်းဆိုသည်မှာ ဘောလုံးကို ခြေထောက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ကာ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ဘောလုံးနှင့် ခြေထောက်အကွာအဝေး၊ ကိုယ်ခန္ဓာဟန်ချက်ညီမှုနှင့် ပြိုင်ဘက်ကို ဖတ်ရှုနိုင်မှုတို့ ပါဝင်သည်။ အောင်မြင်သောဒရစ်ဘလင်းသည် လှည့်ကွက်တစ်ခု ပြုလုပ်ခြင်းသာမက အရှိန်လျှော့ခြင်း၊ ဘောလုံးကာခြင်းနှင့် အချိန်မှန်ဖြတ်ပို့ခြင်းတို့လည်း ပါဝင်သည်။

မေး။ ဒရစ်ဘလင်းကို ဘယ်လိုစတင်လေ့ကျင့်ရမလဲ။

ဖြေ။ တစ်နေ့လျှင် ၃၀ မိနစ်နှင့် တစ်ပတ်လျှင် ၄ ရက်ဖြင့် စတင်ပါ။ ပထမ ၁၀ မိနစ်တွင် ခြေဖဝါးအတွင်းဘက်နှင့် အပြင်ဘက် ထိတွေ့မှုကို လေ့ကျင့်ပြီး နောက် ၁၀ မိနစ်တွင် ကွန် ၅ ခုကြား ရွှေ့ပါ။ နောက်ဆုံး ၁၀ မိနစ်တွင် ခေါင်းမြှောက်ကာ အသံအမိန့် သို့မဟုတ် ရွေ့လျားနေသော ပြိုင်ဘက်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက်လေ့ကျင့်ပါ။

မေး။ မြန်မြန်ဒရစ်ဘလင်းနှင့် နီးကပ်စွာဒရစ်ဘလင်း ဘာကွာသလဲ။

ဖြေ။ မြန်မြန်ဒရစ်ဘလင်းသည် နေရာလွတ်ရှိချိန်တွင် ဘောလုံးကို ၂ မှ ၃ မီတာအထိ ရှေ့သို့ တွန်းကာ အရှိန်တင်ခြင်းဖြစ်ပြီး နီးကပ်စွာဒရစ်ဘလင်းသည် ပြိုင်ဘက်အနီးတွင် ၁ မီတာအောက်အကွာဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ နေရာလွတ်တွင် ပထမနည်းလမ်းက ထိရောက်သော်လည်း ပြိုင်ဘက်နီးလာချိန်တွင် ဒုတိယနည်းလမ်းက ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှုကို လျော့စေသည်။ ကောင်းမွန်သောကစားသမားသည် နှစ်မျိုးလုံးကို အခြေအနေအလိုက် ပြောင်းသုံးနိုင်သည်။

မေး။ လေ့ကျင့်သော်လည်း ဒရစ်ဘလင်းမတိုးတက်ရင် ဘာလုပ်ရမလဲ။

ဖြေ။ လှည့်ကွက်အသစ်များ ထပ်မထည့်ဘဲ ဘောလုံးဆုံးရှုံးမှု၊ ခေါင်းမြှောက်မှုနှင့် ပထမထိတွေ့မှုကို ပြန်လည်တိုင်းတာပါ။ ၆ ပတ်လေ့ကျင့်ပြီးနောက် အောင်မြင်မှုနှုန်း ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းမရသေးပါက လေ့ကျင့်ခန်းအခက်အခဲကို လျှော့ပြီး အခြေခံသို့ ပြန်သွားပါ။ ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းဖြင့် မိမိ၏ကိုယ်အလေးချိန်သည် ဘောလုံးနှင့် မည်သို့ရွေ့နေသည်ကို စစ်ဆေးခြင်းက အသုံးဝင်သည်။

မေး။ ဒရစ်ဘလင်းတိုးတက်ရန် ပစ္စည်းများလိုအပ်သလား။

ဖြေ။ ဘောလုံးတစ်လုံးနှင့် ကွန် ၅ ခုရှိလျှင် အခြေခံလေ့ကျင့်မှုအများစုကို စတင်နိုင်သည်။ ကွန်မရှိပါက ရေဘူး သို့မဟုတ် ဖိနပ်ကို အမှတ်အသားအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ချော်လဲနိုင်သောပစ္စည်းများကို မသုံးပါနှင့်။ ဖိအားအောက်လေ့ကျင့်ရန် အသင်းဖော်တစ်ဦးရှိခြင်းသည် ကွန်များထက် ပိုတန်ဖိုးရှိပြီး နည်းပြ၏ အချိန်မှတ်စက်တစ်ခုကလည်း တိုးတက်မှုကို တိုင်းတာရာတွင် အထောက်အကူပြုသည်။

မေး။ ဘယ်ခြေနှင့် ညာခြေ နှစ်ဖက်လုံးကို လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သလား။

ဖြေ။ လိုအပ်ပါသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အားနည်းသောခြေထောက်သည် ပြိုင်ဘက်ဖိအားအောက်တွင် အရေးကြီးသောထွက်ပေါက်ဖြစ်လာနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်ချိန်၏ အနည်းဆုံး ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အားနည်းသောခြေထောက်အတွက် သတ်မှတ်ပါ။ ထိတွေ့မှုအရေအတွက် အနည်းငယ်နည်းသော်လည်း အကွာအဝေးနှင့် ဦးတည်ချက်ပြောင်းမှုကို ပိုကောင်းစွာ ထိန်းနိုင်လာပါက အဆိုပါလေ့ကျင့်မှုသည် အကျိုးရှိနေပြီဖြစ်သည်။